زیاد خودتونو اذیت نکنید! زیاد خودتونو اذیت نکنید!تو زندگی همه ی ما روزهایی وجود داره که اتفاقاتی باعث غمگین شدنمون میشه.باعث تنها شدنمون.فاصله گرفتنمون .دلتنگ شدنمون....دنبال مقصر نباشید.گاهی بعضی اتفاق ها بی هیچ دلیلی میفتن! گاهی آدم ها بی هیچ دلیلی

پاییز که می شود حواستان به آدم هایِ زندگیِ تان باشد کمی بهانه گیر می شوند حساس می شوند "توجه" می خواهند! دستِ خودشان که نیست این خاصیتِ پاییز است آدم ها را از همیشه عاشق تر می کند مگر می شود پاییز باشد و دلت هوایِ قربان صدقه هایِ از تهِ دلِ کسی را

پاییـــــز را دیـــدی؟
آنان که رنگ عوض کردند، افتــادنــد!
یادمان باشد، محبـت، تجارت پایاپای نیست،
چرتکه نیندازیم که من چه کردم و در مقابل تو چه کردی!!
بی شمار محبـت کنیم،
حتی اگر به هر دلیلی کفه ی ترازوی دیگران سبک تر بود.
اگر قرار باشد خوبی ما، وابسته به رفتار دیگران باشد،
این دیگر خوبی نیست؛ بلکه معامله است

بعضی دعاها عجیب به دل میشینه: خداوندا؛نه آنقدر پاکم که مرا کمک کنیو نه آنقدر بدم که رهایم کنی… میان این دو گم شده امهم خودم و هم تو را آزار می دهم…هر چه تلاش کردم نتوانستمآنی شوم که تو میخواهیو هرگز دوست ندارمآنی شوم که تو رهایم کنی… خدایا دستم به

نوشته شده در ساعت 22:26 توسط رمز شب|

گر از یادم رود عالم تو از یادم نخواهی رفت به شرط آن که گه گاهی تو هم از من کنی یادی

به ناگه دل می رود از دست گر دست گذاری روی دستزندگی هم از هم خواهد گسست آری زندگی زیباست گر یاری در کنارت گیری دستش در دست دل حریم کبریاست حریم کبریا را هم یار بایست گر سوی کبریایش خواهی کنی پرواز دو بال باید تا رسی بر دو

دارم سخنی با تو و گفتن نتوانموین درد نهان سوز نهفتن نتوانم تو گرم سخن گفتن و از جام نگاهتمن مست چنانم که شنفتن نتوانم شادم به خیال تو چو مهتاب شبانگاهگر دامن وصل تو گرفتن نتوانم با پرتو ماه آیم و، چون سایه دیوارگامی از سر کوی تو رفتن نتوانم دور از تو

برایت آرزو می کنم که عاشق شوى و اگر هستى

کسى هم به تو عشق بورزد و اگر اینگونه نیست

تنهاییت کوتاه باشد و پس از تنهاییت

نفرت از کسی نیابی آرزومندم که اینگونه پیش نیاید

عشق عبارت است از وجود یک روح در دو کالبد

عاملیست که دو تن را مبدل به فرشته ی واحدی می کند

دگر از درد تنهایی، به جانم یار میباید
دگر تلخ است کامم، شربت دیدار میباید

ز جام عشق او مستم، دگر پندم مده ناصح
نصیحت گوش کردن را دل هشیار میباید

مرا امید بهبودی نماندست، ای خوش آن روزی
که میگفتم: علاج این دل بیمار میباید

بهائی بارها ورزید عشق، اما جنونش را
نمیبایست زنجیری، ولی این بار میباید